Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2017

αν είχες

..αν είχες καταλάβει, πόσο σ' αγαπώ και σε θέλω,
..θα κοιμόσουν τώρα στην αγκαλιά μου και θα μετρούσα κάθε ανάσα σου..
..θα ξυπνούσες το πρωί και θα με κοιτούσες με απορία, που μου αρέσεις, ακόμα και αγουροξυπνημένη..

..αν είχες καταλάβει, πόσο σ' αγαπώ και σε θέλω,
..δεν θα ύψωνες τείχη, δεν θα έβρισκες εμπόδια, 
θα άνοιγες όλες τις πόρτες για να περάσω, θα ήμουν αέρας δυνατός.. 

..αν είχες καταλάβει, πόσο σ' αγαπώ και σε θέλω,
δεν θα διάβαζες από μακριά όσα γράφω για σένα,
θα με ρωτούσες όλο περιέργεια, τί γράφω..και 'γω θα σου έλεγα, για να σε πειράξω...δεν είναι για σένα...ενώ μόνο για σένα, γράφει η καρδιά μου 
..θα ήσουν εδώ δίπλα μου και θα μ' άκουγες να στα λέω, γεμίζοντας με αγάπη, κάθε λέξη..




regalito
 

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017

ξύπνησα

..ξύπνησα από ένα όνειρο 
σε κρατούσα αγκαλιά,
μοιραζόμασταν την ίδια ανάσα,
και μια θάλασσα-φιλιά

μοιραζόμασταν στο ίδιο μαξιλάρι, ευχές, 
τις δικές μας τις στιγμές,
σε δυό σώματα σεισμός,
ένας έρωτας θεός.

..ξύπνησα στην πραγματικότητα,
η πλευρά της αδειανή,
έχει χρόνια να φανεί,
η ψυχή, κι αυτή, κενή
έξω, ψύχρα και σιωπή!  


regalito

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2017

γεμάτο

Εσύ...
..η πρώτη μου σκέψη το πρωί...η τελευταία σκέψη μου, το βράδυ..
..και στο ενδιάμεσο;;
..εκεί δεν υπάρχει Αγάπη μου, χώρος..παρά μόνο για σένα!
..εκεί δεν υπάρχει αγάπη, παρά μόνο για την Αγάπη σου!

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2016

..μέρες

μια μέρα η σημερινή, όπως η χθεσινή, 
όπως και η αυριανή..
..ίδιες, χωρίς εσένα, χωρίς νόημα, χωρίς ύπαρξη
..έχει κρύο, μου λένε..
κρύο έχει, από τη μέρα που έφυγες Εσύ, απαντώ..
..από τη μέρα εκείνη, "πάγωσε" το χαμόγελο μου, στο άγνωστο

ποιος μοίρασε, αυτούς τους παράταιρους ρόλους; 
                                                 ..σταματήστε επιτέλους, αυτήν τη φαρσοκωμωδία!

Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2016

..παγκόσμια-διαγαλαξιακή ημέρα Αγάπης

Οι μέρες περνούν, και κάθε μέρα προσπαθώ να βρω το νόημα να σηκωθώ και να συνεχίσω από 'κει που με άφησες..η καρδιά, τα βασικά, αναβοσβήνει σαν φθηνό πορτατίφ
..όχι δεν συνηθίζεται, όχι δεν περνάει, όχι δεν τελειώνει, όχι δεν σβήνει 
..ανακαλώ τις αισθήσεις μου, γιατί δεν θέλω να ξεχάσω το άρωμά σου, το άγγιγμα σου, το φιλί σου, την αγκαλιά σου, το χαμόγελο σου..
..ήρθες πάλι, με γέμισες ελπίδες και με εγκατέλειψες ξανά και αυτό πόνεσε περισσότερο.. 
..ο νους, με γυρίζει πίσω σ' όλα αυτά που είπαμε, που κάναμε, που θα μπορούσαν να γίνουν αλλά δεν έγιναν..
..προσπαθώ να μην κλαίω..κάθε φορά, λυγίζω στη σκέψη..της φωνής σου, της μορφής σου, της παρουσίας σου.. 
..μου λείπεις τόσο πολύ, και όταν δεν με ακούν, ουρλιάζω, μήπως με ακούσεις Εσύ και γυρίσεις πίσω, να δω ακόμη μια φορά το χαμόγελό σου 
..τί είμαι; τίποτα δεν είμαι, κενό...

                                                       Σ' αγαπώ όμως, μ' όλο μου το είναι! 


regalito