Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2011

..ώρες

.. ώρες ατέλειωτες, κοιτώ έξω τα φώτα,
ώρες ατέλειωτες, κι ακόμα ν' ανοίξει η πόρτα,
ώρες ατέλειωτες, να 'ρθεις όπως και πρώτα,
ώρες ατέλειωτες, η καρδιά μου, "κουρδισμένη" στη δική σου νότα.






.. χωρίς εσένα, τη ζωή μου τη μισώ.

7 σχόλια:

  1. Τα είπες όλα μέσα σε τέσσερις στίχους..
    μπορεί η πόρτα του σπιτιού σου να μη χτυπάει αλλά το μπλογκοσπιτάκι σου είναι πάντα γεμάτο ψυχές :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ναι έχει δίκιο η Lyriel για το βλογ σου. Είναι πάντα γεμάτο. Αφού να φανταστείς ακόμα κι εγώ η άσχετη από ποίηση έρχομαι και σε διαβάζω. Και μη κοιτάς που δεν σου αφήνω σχόλια. Είναι επειδή όταν διαβάζω ένα ποίημα μπορώ να νιώσω και να αφουγκραστώ αλλά δεν μπορώ να περιγράψω με λέξεις τα συναισθήματα που μου προκαλεί η ανάγνωση. Καλή σου μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. στάθηκα στην σημείωση :(
    γιατί έχεις τύψεις Ηλία;
    λάθη όλοι κάνουμε, ζήτησε συγγνώμη από εκείνη, μετά από εσένα και μετά η ζωή παίρνει το δρόμο της δίχως τύψεις, οκ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. συμφωνώ με την τελευταία μπλε πρόταση

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Άσχημο συναίσθημα το τελευταίο...πολύ καλησπέρα σου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. υπέροχο.. μέσα σε ορισμένες λέξεις, μπόρεσεις και αντικατοπτρίζεις τι νιώθει -νιώθω- κάποιος, όταν απλά, περιμένει...

    την όμορφη καλησπέρα μου ''συνονόματε''

    χχχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή