Κυριακή, 5 Απριλίου 2020

ένα βράδυ

Τόσες νύχτες στα σκοτάδια,
 κλεισμένος σε μια πόλη άδεια,
νοσταλγώ την αγκαλιά σου,  
να χαιδεύω τα μαλλιά σου!

Τόσες μέρες κλειδωμένος,
 να σε ψάχνω απελπισμένος,
 τρυφερά να με φιλήσεις,
 τη ψυχή μου να φωτίσεις! 

Θα τους σπάσω όλους τους νόμους,
ένα με τους παρανόμους,
 να σε δω, έστω για λίγο 
κι ύστερα κρυφά να φύγω!

Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2019

ήρθες-φεύγεις

Σου πλένω με τα δάκρυά μου
τα χέρια.
Σου πλένω τα πόδια ως τα βουνά.
Σου χαρίζω την πιο ζεστή μου φωνή για να ντυθείς.


Μα εσύ φεύγεις,
όπως ήρθες,
γυμνή,
για να υπάρχει πάντα ένα Ποίημα,
να λέει για σένα..


 Τάκης Σινόπουλος

Κυριακή, 5 Μαΐου 2019

..αν ήξερα

Αν ήξερα να σωπαίνω, δεν θα έκανα φανταστικούς διαλόγους μαζί σου.
Αν ήξερα να φεύγω, δεν θα το ’κανα.
Αν ήξερα να μ’ αγαπώ, θα σ’ άφηνα. 
Αν ήξερα να μετρώ τις ατελείωτες μέρες απουσίας, 
πάλι τις στιγμές παρουσίας θα σημείωνα!
Αν ήξερα να θυμώνω, θα αγαπούσα άλλη.
Αν ήξερα να προδίδω, με αργύρια δεν θα συναλλασσόμουν. 
Κι αν ήξερα να μην πονώ, θα έπαιρνα ασπιρίνη...

Τετάρτη, 10 Απριλίου 2019

τώρα σιωπή

Θα ξαναγυρίσουμε

Τούτο το καλοκαίρι είτε το άλλο που θα 'ρθει
Δεν έχει σημασία πότε

Κάποιο καλοκαίρι τέλος πάντων θα ξαναγυρίσουμε

Πιο δυνατοί, πιο μεστωμένοι

Έχοντας συνοψίσει το νόημα της πρώτης προσπάθειας
Πειθαρχώντας στη νοσταλγία του Αιγαίου

| Εν όλω | εκδόσεις Άγρα |

Τετάρτη, 27 Μαρτίου 2019

πάρτυ

εκεί που βλέπεις το γαλάζιο, 
η θάλασσα ανταμώνει, 
κάθε που το κύμα σε ζυγώνει,
το χαμόγελό μου, να θυμάσαι.

εκεί που ο ήλιος σε ζεσταίνει, 
το ηλιοκαμένο δέρμα σου, φωτίζει
κάθε αχτίδα που σ' αγγίζει, 
χάδι δικό μου, στο κορμί σου.

εκεί που τα δάκρυα κυλάνε, 
τα ποτάμια ξεψυχάνε,
οι θύμησες μου, την Αγάπη σου, ζητάνε,
τη σιωπή, να ξεγελάνε.