Λαχταρώ

Λαχταρώ το βλέμμα σου να συναντήσω,
λαχταρώ τη μέρα μου, δικά σου "Σ' Αγαπώ" να ντύσω.
Λαχταρώ τα χείλη σου ν' αγγίξω,
με φιλιά κι αγάπη να σε "πνίξω".
Λαχταρώ το γέλιο σου ν' ακούσω στο σαλόνι,
λαχταρώ το χάδι σου που μ' αναστατώνει!
Λαχταρώ να μου πεις σου λείπω,
λαχταρώ δικά μας ηλιοβασιλέματα στον κήπο!
Λαχταρώ την ώρα που νυχτώνει,
κι η μέρα στην αγκαλιά σου να τελειώνει!

Ψάχνοντας

Στης ψυχής τη γκρίζα συννεφιά,
ψάχνω απάντηση, ψάχνω γιατρειά!
Ψάχνω το αίνιγμα να λύσω,
απ' το μυαλό πως να σε σβήσω!
Στην καρδιά αντίδοτο να δώσω,
το γέλιο μου να ξεπαγώσω!
Τη γεύση του φιλιού σου να ξεχάσω,
τη μορφή σου στον καθρέπτη μου να σπάσω!

Το ξωκλήσι

Σ' ένα ξωκλήσι, δυο κεριά, έκαιγαν μαζί,
δυο ψυχές κρατιόταν στη ζωή.
Η φλόγα τους δυνατή νύχτα-μέρα,
κι ας φυσούσε δυνατό αέρα.

Τέτοια αγάπη φωτεινή,
έμοιαζε παντοτινή!

Τα κεριά κι αν έλιωσαν,
οι άνθρωποι κι αν χώρισαν,
το ξωκλήσι μένει εκεί,
την αγάπη να υμνεί!

Η επιθυμία

Ήρθες την ώρα ανάγκη που σε είχα,
ήρθες την ώρα απ' τον κόσμο που απείχα!
Στον εφιάλτη έδωσες πνοή χαράς κι ελπίδας,
απ' τον ουρανό έδιωξες τα σύννεφα καταιγίδας!
Στην τρικυμία της ψυχής έφερες νηνεμία,
έγινες το πάθος και η μόνη μου επιθυμία!

Άγγελος

Ξεκίνησε η μέρα το πρωί,
ξυπνώντας με, μ’ ένα γλυκό φιλί!
Ανοίγω τα μάτια, τι να δω,
ένας άγγελος μου λέει «Σ’ αγαπώ»!
Χείλη υγρά, μάτια μελιά,
τη βλέπω, μου κόβεται η μιλιά!
Γελάει, απλώνει το χέρι, με αγγίζει,
«Είσαι η ζωή μου», ψιθυρίζει!