Απαραίτητη

Σαν του ηλιοβασιλέματος ο ήλιος,
μιας υδρογείου σφαίρας η υφήλιος,
δίνει νόημα, ουσία,
η δική σου παρουσία.

Απαραίτητη, σαν κουκούλα,
σ' ανοιξιάτικη βροχούλα.
Απαραίτητη σα δάκρυ,
στων κλαμένων μου ματιών την άκρη.
Απαραίτητη όπως τα λεπτά στην ώρα,
σε γενέθλιο πάρτι όλα τα δώρα.

Μακριά σου

Στη σκέψη πως λείπεις,
ατέλειωτη η ώρα.
Χαμόγελο λύπης,
παρόν δίχως τώρα.

Μακριά σου, κουκκίδα στο χάρτη,
έρημη χώρα.
Βροχή μες το Μάρτη,
γιορτή δίχως δώρα.

Ήλιος του χειμώνα II

Σαν τον ήλιο του χειμώνα,
θα σε ψάχνω στον αιώνα,
και αν η θάλασσα στερέψει,
η αγάπη μου θ' αντέξει.

Τ' όνομα σου θα χαράξω,
στ' ακρογιάλι θα το ψάξω,
και αν το κύμα το κρατήσει,
ένα όνειρο θα σβήσει.

Ήλιος του χειμώνα

Είσαι ήλιος του χειμώνα,

θάλασσα βαθιά εγώ

και δε φτάνουν οι ακτίνες,

να ζεστάνουν το βυθό.


Έχω ανάγκη όμως το φως σου,

και τη ζέστη που αναβλύζεις,

ώσπου να'ρθει καλοκαίρι

μου αρκεί να με αγγίζεις.

Από μακριά

Η θάλασσα στην ακτή δεν πλησιάζει,
απ' το πέλαγος μακριά, με ζήλια σε κοιτάζει.
Τα μαργαριτάρια του βυθού, στα στρείδια μέσα κλείνονται,
"ιπποτικά" στην ομορφιά σου, τα κύματα "υποκλίνονται".

Τι κι αν ο ήλιος δε βγαίνει κάθε μέρα,
τα μάτια σου φωτίζουνε τη γη κι ακόμη παραπέρα!
Τ' αστέρια, τις νυχτιές, για σένανε στολίζονται,
σημασία δεν τους δίνεις και νιώθουν, χαραμίζονται.